صفحه اصلی » چک لیست تحویل عکس و فیلم کارخانه
روز تحویل فایل ها تنها فرصتی است که هنوز می شود ایرادها را بدون هزینه و دردسر اصلاح کرد. این چک لیست قدم به قدم نشان می دهد کارشناس بازاریابی کارخانه هنگام دریافت عکس و فیلم چه چیزهایی را باز کند، چه چیزهایی را بسنجد و چطور آن ها را برای سال های بعد بایگانی کند.

بیشتر مشکلاتی که بعد از یک پروژه عکاسی در کارخانه پیش می آید، روز تحویل قابل دیدن بوده است. شش ماه بعد، وقتی چاپخانه برای بنر نمایشگاه فایل بزرگ تر می خواهد یا تیم سایت دنبال نسخه عمودی یک عکس می گردد، تازه معلوم می شود که فایل ها کامل نبوده اند. آن وقت عکاس درگیر پروژه های دیگر است، خط تولید تغییر کرده و بسیاری از نماها دیگر قابل تکرار نیستند.
در کار عکاسی صنعتی کارخانه ها در ۲۵ سال سابقه کارمان یک الگو را بارها دیده ایم: کارشناس بازاریابی لینک دانلود را باز می کند، چند عکس را در گوشی ورق می زند، خوشش می آید و پوشه را جایی ذخیره می کند. بررسی واقعی هرگز انجام نمی شود. پیشنهاد ما این است که در هفته اول بعد از تحویل، یکی دو ساعت وقت مشخص برای بررسی بگذارید و این فهرست را جلوی خودتان داشته باشید.
این چک لیست تحویل عکس و فیلم کارخانه برای کسی نوشته شده که عکاس نیست، اما مسئول است فایل ها سال ها بعد هم قابل استفاده باشند. لازم نیست همه اصطلاحات فنی را بدانید؛ کافی است بدانید کجا را نگاه کنید و چه چیزی را بپرسید.
اولین سؤال این نیست که عکس ها زیبا هستند یا نه؛ این است که آنچه سفارش داده بودید تحویل شده یا نه. فهرست نماهایی را که پیش از روز عکاسی توافق کرده بودید باز کنید. اگر چنین فهرستی ندارید، برای پروژه بعد حتما آن را در مرحله آماده سازی پیش از عکاسی صنعتی بنویسید، چون بدون آن هیچ معیاری برای سنجش ندارید.
همین قدر که کامل بودن مهم است، نبودن بعضی چیزها هم مهم است. عکس ها را یک بار فقط با این نگاه مرور کنید: نقشه ها و تابلوهای فنی محرمانه، صفحه نمایش سیستم ها با اطلاعات داخلی، برند تجهیزاتی که نمی خواهید دیده شود، و کارکنانی که برای انتشار تصویرشان رضایت نداده اند. همچنین موارد ایمنی را چک کنید: پرسنل بدون کلاه یا عینک ایمنی در یک عکس تبلیغاتی، یک ریسک واقعی برای اعتبار کارخانه است و بهتر است همین حالا کنار گذاشته یا اصلاح شود.
عکس صنعتی معمولا در چند جای مختلف استفاده می شود و هر کاربرد فایل مخصوص خودش را می خواهد. اگر عکاس فقط یک نسخه JPEG کوچک تحویل داده باشد، برای سایت کافی است ولی برای چاپ نه. این جدول را با فایل هایی که گرفته اید مقایسه کنید:
| کاربرد | فرمت مناسب | فضای رنگ | نکته بررسی |
|---|---|---|---|
| سایت و شبکه های اجتماعی | JPEG با کیفیت بالا | sRGB | ضلع بلند دست کم حدود ۲۵۰۰ پیکسل باشد تا برای برش هم جا داشته باشد |
| بروشور و کاتالوگ چاپی | TIFF یا JPEG با کیفیت کامل | Adobe RGB یا تبدیل طبق پروفایل چاپخانه | ابعاد کامل سنسور دوربین، بدون کوچک سازی |
| بنر و چاپ بزرگ نمایشگاه | TIFF با ابعاد کامل | طبق خواسته چاپخانه | بزرگنمایی صد درصد روی بخش اصلی تصویر کاملا واضح باشد |
| آرشیو بلندمدت | نسخه نهایی با کیفیت کامل، و فایل خام اگر در قرارداد آمده | همان فضای رنگ اصلی | همه فایل ها باز شوند و هیچ کدام خراب نباشد |
عکس را روی مانیتور باز کنید و روی مهم ترین بخش آن، مثلا لوگوی روی دستگاه یا سطح ماشینکاری شده یک قطعه، تا صد درصد بزرگ کنید. اگر آنجا لرزش یا تاری هست، در چاپ بزرگ هم دیده می شود. در نمای کلی گوشی هرگز این را نمی فهمید.
رنگ سازمانی شرکت، رنگ بدنه دستگاه ها و رنگ محصول را با نمونه واقعی مقایسه کنید، ترجیحا کنار پنجره و در نور روز. مانیتورهای اداری معمولا کالیبره نیستند، پس اگر اختلاف کوچکی دیدید، اول آن را روی یک صفحه دیگر هم ببینید و بعد به عکاس بگویید. نکات دیگری که ارزش نگاه دارند: خطوط عمودی ستون ها و دیوارها کج نباشند، پوست افراد زیر نور سالن سبز یا زرد نشده باشد، و در روتوش ها الگوی تکراری کپی شده دیده نشود. اگر دنبال معیار مشخص برای این آخری هستید، توضیحات صفحه ادیت عکس صنعتی کمک می کند بدانید چه اصلاحی طبیعی است و چه اصلاحی بیش از حد.
تحویل فیلم پیچیده تر از عکس است، چون یک فیلم معمولا باید در چند نسخه و چند قاب منتشر شود. در پروژه های فیلم صنعتی و تیزر کارخانه این موارد را جداگانه بررسی کنید:
فیلم ها را تا آخر نگاه کنید، نه فقط ده ثانیه اول. اشکال هایی مثل فریم سیاه، پرش صدا یا غلط تایپی در تیتراژ پایانی معمولا در دقیقه های آخر پنهان اند.
صد عکس با نام هایی مثل DSC پشت سر هم، سال بعد عملا قابل جست وجو نیست. از عکاس بخواهید فایل ها با یک الگوی ثابت نام گذاری شوند، مثلا تاریخ، نام سایت یا شعبه، نام خط تولید و یک شماره. یک الگوی رایج ترکیبی از تاریخ، محل و موضوع است، و هر الگویی که برای تیم شما خوانا باشد کافی است.
علاوه بر نام، داخل هر فایل هم می شود اطلاعاتی ثبت کرد: نام صاحب اثر، توضیح کوتاه و کلمات کلیدی. این اطلاعات وقتی عکس از پوشه اصلی جدا می شود و دست یک طراح یا خبرگزاری می افتد، همراهش می ماند. بررسی آن ساده است: در ویندوز روی فایل کلیک راست کنید و بخش جزئیات را ببینید، در مک هم پنجره اطلاعات فایل همین را نشان می دهد.
همراه فایل ها یک برگه یا بند قرارداد باید روشن کند عکس ها کجا و تا چه زمانی قابل استفاده اند: سایت، کاتالوگ، تبلیغات محیطی، نمایشگاه، یا همه آن ها. اگر قصد دارید عکس ها را به شرکت پخش کننده یا نماینده خارجی هم بدهید، این را هم بپرسید. روز تحویل، این برگه را با برنامه واقعی انتشار خودتان مقایسه کنید. همچنین اگر در عکس ها افرادی قابل شناسایی هستند، فرم رضایت آن ها باید در پرونده پروژه نگهداری شود، نه فقط در ذهن مسئول وقت.
لینک های دانلود معمولا تاریخ انقضا دارند. همان روز اول فایل ها را کامل دانلود کنید و از قاعده شناخته شده سه نسخه پیروی کنید: سه نسخه از فایل ها، روی دو نوع حافظه مختلف، که یکی از آن ها بیرون از ساختمان کارخانه باشد. هارد اکسترنال روی میز کارشناس بازاریابی آرشیو حساب نمی شود.
ساختار پوشه ها را طوری بچینید که نفر بعدی بدون شما هم بفهمد: یک پوشه برای هر پروژه با تاریخ، و داخل آن پوشه های جدا برای عکس نهایی، نسخه وب، فیلم، فایل های قرارداد و فرم های رضایت.
اگر ایرادی دیدید، آن را به صورت پراکنده در پیام رسان نفرستید. یک جدول ساده بسازید که در آن نام فایل، مشکل و خواسته مشخص نوشته شده باشد، مثلا «فایل ۰۴۷: رنگ بدنه دستگاه آبی تر از واقع است». یک دور اصلاحات جامع، هم برای شما سریع تر است و هم برای عکاس قابل پیگیری.
برای بیشتر کارخانه ها لازم نیست. فایل خام بدون نرم افزار و دانش ویرایش کاربردی ندارد و نسخه نهایی با کیفیت کامل برای چاپ و سایت کافی است. اگر تیم طراحی داخلی دارید و می خواهید خودتان ویرایش کنید، این خواسته باید پیش از عکاسی در قرارداد بیاید.
این مدت باید در قرارداد مشخص شود. بهتر است بررسی را در همان هفته اول انجام دهید، چون عکاس هنوز جزئیات پروژه را به یاد دارد و فایل های کاری را باز نگه داشته است. ایرادی که ماه ها بعد اعلام شود، اصلاحش سخت تر و گاهی ناممکن است.
اول عکس را روی یک صفحه دیگر و ترجیحا یک گوشی جدید هم ببینید. مانیتورهای اداری اغلب کالیبره نیستند. اگر اختلاف روی همه صفحه ها دیده شد، نمونه فیزیکی محصول را به عکاس بدهید تا رنگ را با آن تطبیق دهد.
فضای ابری یکی از سه نسخه پیشنهادی است، نه همه آن. بهتر است یک نسخه روی حافظه داخلی شرکت، یک نسخه روی هارد جداگانه و یک نسخه بیرون از ساختمان یا در فضای ابری نگه دارید تا خرابی یک حافظه کل آرشیو را از بین نبرد.
برای اینکه بدانید هر عکس در چه مرحله ای ساخته می شود و هنگام تحویل چه چیزی را باید بررسی کنید، صفحه آموزش عکاسی صنعتی مراحل کار را از نزدیک توضیح می دهد.
Social Network
Share this Page on Social Page
صفحات مرتبط با مقاله مذکور
نگارش و تالیف مقاله
خدمات استودیو ناین
دیگر مقالات
دسترسی سریع به مطالب وب سایت
از بخش زیر میتوانید از دیگر بخش های وب سایت بازدید نمایید