عکاسی صنعتی ناین

۲۵ سال در اوج و تجربه‌ ، همراه با بزرگترین صنایع تولیدی و مهندسی کشور

ژست عکاسی در طبیعت

راهنمای عملی نور، ترکیب بندی و ژست برای عکس هایی که در طبیعت واقعاً طبیعی دیده می شوند

ژست خوب در طبیعت از نور شروع می شود، نه از تقلید عکس. در این راهنما یاد می گیرید ساعت طلایی و نور از پشت چرا جواب می دهند، از نور تند ظهر چطور فرار کنید، سوژه را کجای منظره بگذارید، چه لنز و رنگ لباسی انتخاب کنید و ژست های راه رفتن، نشستن، دخترانه، پسرانه، فصلی و دونفره را چطور طبیعی بگیرید.

زنی در حال راه رفتن در جنگل پاییزی در نور طلایی غروب

یک عکس خوب در طبیعت، بیشتر از آنکه به ژست بستگی داشته باشد، به ساعت، جهت نور و جای ایستادن شما نسبت به منظره بستگی دارد. گوگل ایمیج صدها نمونه ژست عکاسی در طبیعت نشانتان می دهد، اما نمی گوید آن عکس ساعت چند گرفته شده، خورشید کجا بوده و چرا وقتی همان حالت را ظهر تابستان تقلید می کنید، صورت ها پر از سایه سیاه و چشم ها تنگ از آب درمی آید. این راهنما همان چیزهایی را توضیح می دهد که در عکس دیده نمی شود؛ از زبان عکاسی که هر روز با نور طبیعی کار می کند.

در این مطلب یاد می گیرید:

  • چرا ساعت طلایی و ساعت آبی چهره را زیباتر از هر نور دیگری نشان می دهند
  • چطور از نور تند ظهر فرار کنید: سایه باز، نور از پشت و پرکننده
  • جهت خورشید نسبت به سوژه و اثر هر حالت روی صورت و فضا
  • نسبت اندازه آدم به منظره، قانون یک سوم و خطوط راهنما
  • قاب گرفتن با شاخه و گل در پیش زمینه، و انتخاب لنز واید یا تله
  • رنگ لباس در برابر سبزه، برگ پاییزی و برف
  • ژست های کاربردی راه رفتن، تکیه به درخت، نشستن، دخترانه، پسرانه و دونفره

نور طلایی و نور از پشت: چرا ساعت عکاسی از خود ژست مهم تر است

در استودیو نور را خودمان می سازیم: اندازه سافت باکس، فاصله آن از سوژه و زاویه تابش را دقیق تنظیم می کنیم. همین کنترل کامل است که در عکاسی صنعتی و عکاسی تبلیغاتی به آن تکیه می کنیم تا هر قطعه، هر سطح فلزی و هر خط تولید دقیقا همان طور که هست دیده شود. در طبیعت تنها منبع نور خورشید است و تنها کاری که از دست ما برمی آید، انتخاب ساعت و جای ایستادن است. به همین دلیل عکاس باتجربه قبل از فکر کردن به ژست، به ساعت فکر می کند.

ساعت طلایی حدود یک ساعت بعد از طلوع و یک ساعت قبل از غروب است. در این زمان خورشید پایین است و نورش لایه ضخیم تری از جو را طی می کند. بخشی از طول موج های آبی در این مسیر پراکنده می شود و نوری گرم، نارنجی و ملایم به سوژه می رسد. چون خورشید پایین است، سایه ها به جای افتادن زیر چشم و بینی، به پهلو کشیده می شوند و صورت حجم پیدا می کند. اختلاف روشنایی بین بخش روشن و تاریک هم کمتر است، پس هم پوست جزئیات دارد و هم آسمان سفید نمی سوزد.

ساعت آبی کمی بعد از غروب یا کمی قبل از طلوع است؛ خورشید زیر افق رفته و تمام آسمان مثل یک سافت باکس بزرگ و سرد عمل می کند. نور کم است، اما برای ژست های آرام و ایستا حال و هوایی ساکت و سینمایی می سازد.

نور از پشت قوی ترین ابزار عکاسی پرتره در طبیعت است. وقتی خورشید پشت سوژه و کمی بالاتر از سر اوست، دور مو و شانه ها یک خط روشن می افتد که به آن نور لبه یا ریم می گویند. این خط سوژه را از پس زمینه جدا می کند و حس عمق می دهد. مشکل اینجاست که صورت در سایه قرار می گیرد. دو راه حل دارید: یا نوردهی را برای صورت تنظیم کنید و بگذارید آسمان روشن تر شود، یا با یک رفلکتور طلایی یا سفید از جلو نور را به صورت برگردانید. یک فلاش ضعیف هم همین کار را می کند. اگر نور مستقیم وارد لنز شد و کنتراست افتاد، خورشید را پشت سر سوژه پنهان کنید.

ظهر چه کنیم؟ نور تند ظهر از بالای سر می تابد، زیر چشم ها حفره تاریک می سازد و سوژه را مجبور به تنگ کردن چشم می کند. اگر چاره ای جز عکاسی در این ساعت ندارید، به دنبال سایه باز باشید: لبه سایه یک درخت پرشاخ و برگ یا دیواره یک صخره، جایی که سوژه در سایه است اما رو به آسمان باز و روشن قرار دارد. در این حالت آسمان نقش منبع نور نرم را بازی می کند.

جهت نور خورشید نسبت به سوژه

تصویر بالا چهار حالت اصلی قرار گرفتن خورشید، سوژه و دوربین را نشان می دهد. هر ژست عکاسی در طبیعت باید با یکی از این حالت ها هماهنگ شود، نه برعکس:

  • نور از روبه رو: خورشید پشت سر عکاس است. رنگ ها اشباع می شوند، اما صورت تخت دیده می شود و سوژه چشمش را تنگ می کند.
  • نور ۴۵ درجه: خورشید در یک طرف و کمی جلوی سوژه است. یک سمت صورت روشن و سمت دیگر کمی تیره تر می شود. این متعادل ترین حالت برای پرتره است و حجم چهره را بهتر از همه نشان می دهد.
  • نور از پهلو: خورشید عمود بر محور دوربین است. بافت پوست، پارچه، تنه درخت و سنگ به شدت دیده می شود. برای پرتره مردانه و حال و هوای جدی مناسب است.
  • نور از پشت: خورشید روبه روی دوربین و پشت سوژه است. نور لبه، موی درخشان و پس زمینه مه آلود می سازد و برای عکس های رمانتیک و ژست های در حال حرکت بهترین انتخاب است.

دستور عملی: وقتی به لوکیشن رسیدید، قبل از چیدن ژست، یک بار دور سوژه بچرخید و از چند جهت عکس آزمایشی بگیرید.

ژست راه رفتن در طبیعت

راه رفتن طبیعی ترین ژست ممکن است، چون به سوژه یک کار واقعی می دهد. این مهم ترین قانون طبیعی ماندن است: به سوژه به جای ژست، کار بدهید.

از سوژه بخواهید آرام تر از حالت عادی و با گام های کوتاه راه برود. گام بلند در عکس پاها را از هم باز و حالت بدن را کشیده نشان می دهد. دوربین را روی حالت عکاسی پیوسته بگذارید و یک رشته عکس بگیرید؛ بهترین فریم معمولاً لحظه ای است که پای جلو تازه روی زمین نشسته و پای عقب از پاشنه بلند شده است.

مسیر را هوشمندانه انتخاب کنید. یک جاده خاکی، ردیف درختان یا جوی آب، خط راهنمایی است که چشم بیننده را از لبه قاب به سمت سوژه می برد. سوژه را روی یکی از خطوط قانون یک سوم قرار دهید و جلوی او، در جهتی که می رود، فضای خالی بیشتری بگذارید.

ژست تکیه به درخت

تنه درخت به سوژه تکیه گاه و آرامش می دهد. اشتباه رایج این است که سوژه کل پشتش را به درخت بچسباند. نتیجه بدنی صاف و تخت است که انگار به درخت میخ شده است.

بهتر است فقط یک شانه یا گوشه کمر با تنه تماس داشته باشد و بدن حدود ۴۵ درجه نسبت به دوربین بچرخد. یک پا را جلوی پای دیگر بیندازید یا کف یک پا را به تنه بگذارید. دست ها هم کار داشته باشند: یکی روی پوسته درخت، دیگری در جیب یا مشغول یقه. این حالت ها خطوط مورب و زنده می سازند.

برای پس زمینه، لنز تله یا حداقل ۸۵ میلی متری و دیافراگم باز مثل ۱٫۸ تا ۲٫۸ را امتحان کنید. فشردگی لنز تله درختان پشت سر را نزدیک تر و یکدست تر نشان می دهد و بوکه نرمی می سازد. اگر از کنار یک شاخه یا دسته برگ نزدیک لنز عکس بگیرید، آن شاخه به صورت لکه ای محو در لبه قاب درمی آید و سوژه را قاب می گیرد.

نشستن میان گل ها و چمنزار

بیشتر عکس های ناموفق در گلزار از ارتفاع چشم گرفته می شوند؛ در این حالت گل ها فقط یک فرش رنگی زیر پای سوژه اند. برای اینکه گل ها جزئی از عکس شوند، دوربین را پایین بیاورید، تا ارتفاع گل ها یا حتی پایین تر. حالا ردیف های جلویی به یک مه رنگی در پیش زمینه تبدیل می شوند و سوژه از میان آن ها دیده می شود.

سوژه می تواند دوزانو، چهارزانو یا با پاهای جمع شده به یک طرف بنشیند. برای ستون فقرات صاف و گردن کشیده، از او بخواهید کمی از کمر به جلو خم شود، نه از گردن. یک کار ساده هم بدهید: لمس یک گل، بو کردن آن یا مرتب کردن دامن.

رنگ لباس: در میان گل های رنگارنگ، لباس ساده و تک رنگ بهترین انتخاب است. سفید، کرم و رنگ های پاستلی با تقریباً هر گلزاری هماهنگ اند.

پشت به دوربین و نشان دادن وسعت منظره

گاهی قهرمان عکس منظره است و آدم فقط مقیاس را نشان می دهد. چشم انسان برای فهمیدن بزرگی یک کوه یا دره به یک چیز آشنا نیاز دارد و هیچ چیز آشناتر از بدن آدم نیست. یک آدم کوچک در گوشه قاب، کوه را عظیم نشان می دهد.

در این نوع عکس از لنز واید استفاده کنید، سوژه را کوچک و روی یکی از نقاط تقاطع قانون یک سوم بگذارید و افق را به جای وسط، روی خط یک سوم بالا یا پایین قرار دهید. سوژه بهتر است رو به منظره و پشت به دوربین باشد؛ نگاه او جهت نگاه بیننده را تعیین می کند. اگر به این سبک علاقه دارید، راهنمای ژست عکاسی بدون چهره ایده های بیشتری به شما می دهد.

رنگ لباس اینجا تعیین کننده است. وقتی سوژه کوچک است، باید از نظر رنگ از منظره جدا شود: یک کت قرمز یا زرد خردلی در میان سبزه و کوه، یا لباس تیره روی زمینه برف.

نشستن روی صخره و ارتفاعات

برای یک ژست عکاسی در طبیعت که حس قدرت و آرامش بدهد، صخره یک صحنه آماده است: سطوح مختلفی برای نشستن دارد و بافت خشن آن با نرمی پوست و پارچه تضاد می سازد. وقتی سوژه روی صخره می نشیند، یک زانو را بالا بیاورد و آرنج را روی آن بگذارد. این حالت یک مثلث در بدن می سازد و مثلث در ترکیب بندی حس ثبات و آرامش می دهد.

اگر دوربین کمی پایین تر از سوژه باشد، آسمان پس زمینه می شود و سوژه بلندتر و مسلط تر دیده می شود. در ارتفاعات باد تقریباً همیشه هست؛ از آن استفاده کنید. باد مو و لباس را حرکت می دهد و عکس ایستا را زنده می کند. سوژه را طوری بنشانید که باد مو را از صورت دور کند.

ایمنی قبل از هر چیز: هیچ عکسی ارزش نشستن روی لبه پرتگاه را ندارد. با لنز واید و زاویه درست می توان حس ارتفاع را از فاصله امن هم منتقل کرد.

ژست عکاسی دخترانه در طبیعت

در طبیعت، حرکت بهترین دوست ژست دخترانه است. لباس بلند یا دامن چین دار با یک چرخش آرام یا یک نسیم، شکلی می سازد که در استودیو فقط با پنکه و دستیار به دست می آید. از سوژه بخواهید آرام دور خودش بچرخد و شما در لحظه ای که پارچه بیشترین باز شدن را دارد عکس بگیرید؛ سرعت شاتر حداقل یک پانصدم ثانیه حرکت را تیز ثبت می کند.

برای ژست عکاسی دخترانه در طبیعت چند ایده عملی:

  • راه رفتن در علفزار و کشیدن نوک انگشتان روی سر علف ها، با نور از پشت
  • نشستن روی زمین با پاهای جمع شده به یک طرف و نگاه به افق
  • بستن چشم ها و بالا گرفتن صورت به سمت نور گرم غروب
  • نگه داشتن یک گل یا شاخه نزدیک صورت به عنوان پیش زمینه محو

دست ها را نرم نگه دارید؛ انگشتان کمی از هم باز و مچ کمی خم. منطق کلی این ژست ها در راهنمای ژست عکاسی دخترانه با جزئیات بیشتری آمده است.

ژست عکاسی پسرانه در طبیعت

در ژست عکاسی پسرانه در طبیعت، بهترین عکس ها معمولاً آن هایی هستند که سوژه در حال انجام کاری واقعی است: بستن بند کفش کوهنوردی، نگاه کردن به نقشه، روشن کردن کتری کنار آتش یا بالا رفتن از یک تخته سنگ.

نور از پهلو برای چهره مردانه بسیار خوب جواب می دهد، چون بافت ریش، پوست و پارچه های ضخیم مثل پشم و جین را نشان می دهد. چند ایده کاربردی:

  • نشستن روی کنده درخت با آرنج ها روی زانو و نگاه به دوردست
  • ایستادن روی صخره با وزن روی یک پا و دست ها در جیب کاپشن
  • تکیه به تنه درخت با یک پا خم و آستین های بالا زده

برای اصول پایه مثل انتقال وزن و زاویه شانه، راهنمای ژست عکاسی مردانه را بخوانید؛ همان اصول در طبیعت هم برقرار است.

ژست های فصلی: بهار و شکوفه ها، تا برف زمستان

هر فصل رنگ غالب و نور خاص خودش را دارد و یک ایده عکاسی در طبیعت که در بهار جواب می دهد، ممکن است در پاییز بی روح باشد.

بهار: شکوفه ها نیمه شفاف اند. اگر خورشید پشت درخت باشد، نور از گلبرگ ها رد می شود و سقفی درخشان بالای سر سوژه می سازد. سوژه را زیر شاخه ها بگذارید و یک شاخه را نزدیک لنز به عنوان پیش زمینه محو قرار دهید. لباس سفید، صورتی کم رنگ یا سبز ملایم با شکوفه ها هماهنگ است.

تابستان: عکاسی را به ساعت طلایی منتقل کنید و در بقیه روز از سایه درختان کمک بگیرید.

پاییز: پس زمینه نارنجی و زرد است، پس لباس هم خانواده مثل قهوه ای و خردلی حال و هوایی گرم و یکدست می سازد، و لباس سرمه ای یا سبز یشمی، که در چرخه رنگ مقابل نارنجی است، سوژه را از پس زمینه جدا می کند.

زمستان: برف نور سنج دوربین را فریب می دهد و عکس را خاکستری و تیره می کند. جبران نوردهی را حدود یک واحد مثبت کنید. لباس رنگی یا تیره روی زمینه سفید بهترین تضاد را می سازد.

ژست دونفره در طبیعت

برای عکس دونفره در طبیعت، لازم نیست دو نفر به هم بچسبند تا صمیمیت دیده شود. رابطه از جهت نگاه، هماهنگی حرکت و فاصله بدن ها خوانده می شود.

  • راه رفتن کنار هم: هم قدم و هم ریتم، یکی کمی جلوتر. از پشت یا از نیم رخ عکاسی کنید.
  • نشستن رو به منظره: هر دو پشت به دوربین، با فاصله کم، نگاه به افق. این حالت وسعت منظره را هم نشان می دهد.
  • گفت وگو و خنده: بخواهید درباره چیزی صحبت کنند و لحظه خنده واقعی را ثبت کنید.

نکته فنی مهم: اگر دو نفر در یک فاصله از دوربین نیستند، دیافراگم را به اندازه ۴ تا ۵٫۶ ببندید تا هر دو در فوکوس باشند. رنگ لباس ها هم باید از یک خانواده باشد؛ هماهنگ، نه یکسان.

اشتباهات رایج در ژست عکاسی در طبیعت

  • عکاسی در ظهر بدون سایه یا پرکننده: سایه سیاه زیر چشم ها و چشم های تنگ، حاصل نور عمودی است.
  • افق کج یا وسط قاب: افق کج در عکس منظره بلافاصله دیده می شود؛ افق وسط قاب عکس را دو نیم و بی تصمیم می کند.
  • درخت یا تیر برق که از سر سوژه بیرون زده: قبل از عکاسی پشت سر سوژه را نگاه کنید و یک قدم جابه جا شوید.
  • لباس پرنقش یا هم رنگ پس زمینه: سبز در جنگل و نقش گل در گلزار، سوژه را محو می کند.
  • ژست بدون کار: سوژه ای که فقط ایستاده و لبخند می زند، خشک و ناآشنا دیده می شود. یک فعالیت واقعی بدهید.
  • بی توجهی به ایمنی و طبیعت: لبه پرتگاه، لگد کردن گل ها و کندن شاخه، هیچ عکسی را بهتر نمی کند.

سؤالات متداول

بهترین ساعت برای ژست عکاسی در طبیعت چه زمانی است؟

ساعت طلایی، یعنی حدود یک ساعت بعد از طلوع و یک ساعت قبل از غروب. نور در این زمان گرم و نرم است و سایه ها به پهلو می افتند. ساعت آبی بعد از غروب هم برای عکس های آرام و سینمایی مناسب است.

اگر مجبور باشیم ظهر عکاسی کنیم چه کار کنیم؟

سوژه را در سایه باز، مثل لبه سایه یک درخت، قرار دهید یا او را پشت به خورشید بگذارید و با رفلکتور یا فلاش ضعیف صورتش را روشن کنید. از ایستادن رو به خورشید پرهیز کنید.

برای عکاسی پرتره در طبیعت چه لنزی بهتر است؟

برای نشان دادن وسعت منظره و آدم کوچک در قاب، لنز واید. برای پرتره با پس زمینه محو و فشرده، لنز ۸۵ میلی متری یا تله. با لنز زوم معمولی هم برای پرتره از سمت بلندتر آن استفاده کنید.

چطور سوژه در طبیعت طبیعی و راحت به نظر برسد؟

به جای دستور دادن ژست، به او کار بدهید: راه رفتن، لمس گل، نگاه به منظره یا گفت وگو. به صورت پیوسته عکاسی کنید و بهترین لحظه بین دو حرکت را انتخاب کنید.

Social Network

Share this Page on Social Page

صفحات مرتبط با مقاله مذکور

نگارش و تالیف مقاله

مدیرعامل، رئیس هیئت مدیره و یکی از بنیان گذاران استودیو ناین. هر پروژه، از نخستین برنامه ریزی در کارخانه تا تحویل نهایی، زیر نظر او شکل می‌گیرد. طراحی وب سایت، برنامه نویسی و هویت بصری استودیو حاصل کار اوست. دانش آموخته مهندسی عمران است و نظم مهندسی را به مدیریت پروژه های خلاقانه آورده است.

خدمات استودیو ناین

Picture of محمد امین ابوالقاسمی

محمد امین ابوالقاسمی

مدیرعامل، رئیس هیئت مدیره و یکی از بنیان گذاران استودیو ناین. هر پروژه، از نخستین برنامه ریزی در کارخانه تا تحویل نهایی، زیر نظر او شکل می‌گیرد. طراحی وب سایت، برنامه نویسی و هویت بصری استودیو حاصل کار اوست. دانش آموخته مهندسی عمران است و نظم مهندسی را به مدیریت پروژه های خلاقانه آورده است.

دیگر مقالات

دسترسی سریع به مطالب وب سایت

از بخش زیر میتوانید از دیگر بخش های وب سایت بازدید نمایید

با یک کلیک روی دکمهٔ زیر، مطالب ما را بیشتر در گوگل ببینید.